پایگاه خبری - تحلیلی1400

Language

Language

برچسب‌ها

مردی که سیل از شرم ایمانش غرق عَرَق شد

بعد از این همه مدت هنوز هم قصه آن مرد که با رفتنش خطی از افسوسی ابدی در سربرگ روزگاران گذاشته است؛ سینه به سینه روایت می شود؛ قصه کسی که خاک قدمش، ارمغان آبادانی بود و سیل از شرمِ ایمان والایش غرق عرق شد.

سمیه همت پور : به بهانه سالگرد حضور تاریخی شهید سلیمانی در بُحران سیل خوزستان

بسم الله الرّحمن الرّحیم

چهار بهار است که اندوه، چونان خونی فشرده، در شقیقه های خوزستان دویده است؛ مردم در گریبان خویش می بارند و یک داغِ بزرگِ ابدی تا همیشه تاریخ بر دل های غم گرفته شان به یادگار مانده است.

آن روزها که بهار جوانه زد و سیل، بی رحمانه شکوفه‌های اُمید را به تاراج برد؛ آن روزها که نخل شکیبایی خوزستان قد خمیده با گلوی خشک و فریاد “یساعد” در حنجره‌ها مُچاله …

آن روزها که هیچ دستی نوازشگر تنهایی و درد خوزستان نبود و خشم و التهاب در رگ حیات مردم رخنه کرده بود؛ خورشید، پرتو طلایی‌اش را بر کوچه‌های شهر پاشید و رادمردی به این دیار سفر کرد که مقرنسی چشمه نگاهش آینه بند آینه تماشای مردم بود؛ سایه ای بود که همسایه ما شد.

خوزستانی‌ها مدهوش این حضور؛ شکوه سبز بهار را این بار نه در قامت طبیعت بلکه در شمایل بزرگ‌مردی می دیدند که نگاهش درخشنده‌تر از بامداد روشن و لبخندش زیباتر از روح نباتات در ترنم زلال شبنم بود.

مردی که در دایره‌ی هیچ جاذبه‌ی زمینی نمی گنجید و با آمدنش به این دیار، ردایی از تاروپود امید را بر تن خسته شهر پوشاند و با دست هایش که مزرعه جوانه‌های یقین بود دستان سرد مردمِ سیل زده را به گرمی فشرد …

حالا بعد از این همه مدت هنوز هم قصه آن مرد که با رفتنش خطی از افسوسی ابدی در سربرگ روزگار گذاشته است؛ سینه به سینه روایت می شود؛ قصه کسی که خاک قدمش، ارمغان آبادانی بود و سیل از شرمِ ایمان والایش غرق عرق شد.

این بار مردم روایت گر مردِ میدان‌ند …
دنبال پیرمرد روستایی بودیم که وقتی حاج قاسم به این حوالی آمده بود او را در آغوش گرفته و بوسه بر دستی که قاب عکس معمار انقلاب را سفت چسبیده بود ، زد.

خانه پیرمرد روستایی کمی آن طرف‌تر از جایی بود که پیاده شدیم. راهنمای سفر که زبان عربی را هم خوب می دانست با انگشت اشاره انتهای خیابان را نشان‌مان داد. روی دیوار سیمانی خانه، یک قطعه کاشی‌‌ کاری به رنگ آبی خودنمایی می‌کرد و نشان یکی از شرکت‌های صنعتی بزرگ که این خانه را برای پیرمرد ساخته روی این کاشی‌ها عجیب توی ذوق می زد.

تعدادی از اهالی روستا به رسم مهمان نوازی به استقبال آمدند. یکی از اهالی سرد و گرم چشیده روزگار جلو آمد و نشان مان داد که بهار ۹۸ تا کجای این منطقه به زیر آب رفته بود. مرد خاطره آن روزهایی که آب وحشیانه بر چهره شهر خنج می‌انداخت؛ را با آهی از سویدای دل هجی کرد، دستی به محاسنش کشید و گفت: خسته و درمانده بودیم. مثل روزهایی که جنگ روی زندگی مان آوار شده بود؛ هنوز بوی تلخ آوارگی های جنگ از سرمان نیفتاده بود که گفتند باید خانه و زندگی را رها کنید و جان تان را نجات دهید. اما گوش ما بدهکار نبود، نمیشد که به خاطر حفظ جانمان حاصل عمرمان را خراب کنیم. مگر به این سادگی ها بود؟ چه طور می توانستیم همه چیزمان را بگذاریم و بگذریم؟ اصلا کجا می رفتیم؟ مگر آن روز که صدام آمد ما خانه هایمان را رها کردیم؟ خدا رحمت کند سردار سلیمانی را؛ نگذاشت آب توی دلمان تکان بخورد. یعنی کاری با ما کرد که کم از معجزه نداشت. خیلی مرد بود. کمک مان کرد زندگی مان را با چنگ و دندان نگه داریم. خدا شاهد است تا زنده هستم نمی گذارم خیر بزرگی که برایمان بجا گذاشت از خاطر مردم برود.

حرف‌های مرد که تمام شد بالاخره یَبُر از خانه‌اش بیرون آمد. یَبُر بشیری، نام همان پیرمرد روستایی است که هنوز عطر آن بوسه تاریخی را می شود از دست های پینه بسته اش چید. چشمان گود افتاده یَبُر با شنیدن نام سردار رنگ شفق به خود گرفت. ماتش برد و بی آنکه حرفی بزند گوشه خیابان مُچاله شد. چفیه کهنه و مُندرسش را روی صورت کشیده بود و می بارید. همسایه ها دورش را گرفتند تا آرام شود اما بی فایده بود … خودش بهتر از همه می دانست این درد مرهمی ندارد.

رو به ما کرد و با اشک و بغض و حسرت سفره دلش را گشود:«خانه‌ام را آب گرفته بود. دشداشه‌ام را دادم بالا و گره زدم. هر کاری کردم دیدم نمی توانم خانه ام را نجات بدهم. آب اطرافمان را احاطه کرده بود. فقط روی دست‌هایم می‌شد چیزی را نگه دارم. برگشتم سمت قاب عکس امام و از میخ جدایش کردم. عکس را روی دست گرفتم و پابرهنه از خانه زدم بیرون. با فاصله از خانه، چند ماشین و چند نفر آدم غریبه ایستاده بودند. به سمتشان دویدم. یکی از آن ها لبخند قشنگی روی صورتش داشت. خیلی باابهت بود. صلابت خاصی داشت اما مهربانی هم از چهره اش می بارید. تا من را دید از روی کاپوت آمد پایین و به گرمی در آغوشش غرق کرد و بوسید. نمی‌دانستم کیست. فقط از رفتار مردم فهمیدم آدم مهمی است. تا به حال ندیده بودمش. دستم را گرفت و با هم به سمت خانه‌ام رفتیم.

جمعیتی پشت سرمان آمد. آب یک متر بالا آمده بود. رفتم بالای بلندی ایستادم و به پسرم اشاره کردم که دستش را بگیرد تا توی چاله‌های خانه نیفتد. با مهربانی دست پسرم را کنار زد. خانه را گشت. دید این خانه دیگر جای زندگی کردن نیست.

نمی‌خواستم از خانه بیرون بروم. هر چه داشتم در این خانه بود که نابود شد جز همین عکس امام. قسمم داد که همراهش خانه را ترک کنم. داشتم مِن و مِن می‌کردم که با تبسم گفت: «نگران نباش! هزینه خونت با من.» نمی‌توانستم خانه را ترک کنم. بلند گفتم: «همون‌طور که امام خمینی زمان جنگ ما رو از شر گلوله‌ها نجات داد، از شر سیل هم نجات می‌ده.» این حرفم را که زدم آمد جلو و دستم را بوسید. باورم نمی‌شد. اشک توی چشمانم جمع شد. خجالت کشیدم. مرد بزرگی بود. مردهای بزرگ دست کسی را نمی‌بوسند.

اشک‌هایم را که دید، آرام گفت: «اگه یک قطره اشک از تو سرازیر بشه، از من دو تا سرازیر می‌شه.» دلبسته محبتش شدم. راضی شدم که همراهش بروم. دستم را گرفت و با هم سوار ماشینش شدیم. تا شب همه جا همراهش بودم. حاج قاسم مرا به چومه (نام روستایی دیگر در شادگان) برد و یک خانه برای ما رهن کرد و بیست میلیون پول رهن را به صاحب خانه داد و ده میلیون هم داد که اثاث خانه بگیرند. بعد از نماز دوباره به سراغش رفتم اما گفتند: «حاج قاسم رفته.» شنیدم خیلی سفارشم را به بچه‌های سپاه کرده و رفته است. کارش را کرده بود. همان شب، خانه‌ام آماده شد. بعد از سیل هم بچه‌های سپاه خانه‌ام را بازسازی کردند. به یک نفر هم وکالت داده بودند که بعد از یک سال، بیست میلیون تومان را به من برگردانند. حاج قاسم شهید شد و برنگشت. بعد از آن مرا تهدید کردند که از آن خانه بروم. به من گفتند شرط تو با شهید سلیمانی، تمام شده است …

حرف های پیرمرد تمام شد اما اشک هایش نه! مردها یَبُر را به داخل خانه ای بردند تا تیمارش کنند و ما هم به دعوت یکی از اهالی به سمت خانه زنی رفتیم که سردار سلیمانی وارد آن شده بود. صنیعه که می‌داند قرار است درباره سردار از او سؤال کنیم، عکس حاج قاسم را از زیر عبایش بیرون آورد و از خاطره روزِ آمدن سردار به خانه‌اش برایمان گفت …

«تمام این منطقه زیر آب رفته بود. تمام حیاط خانه ما پر از آب بود. حاج قاسم به خانه‌ام آمد و در خانه‌ من نشست. چه برکتی بالاتر از این؟ من در خانه مریض داشتم. عروسم مریض بود. سردار سلیمانی بالای سرش ایستاد و به من گفت چه چیزی نیاز دارید. هر چه بخواهید ان‌شاءالله انجام می‌دهم. اگر نیاز داشتید برای مریضتان قایق می‌فرستم. اگر در فلاحیه خانه می‌خواهید شما را به آنجا می‌برم. به سردار گفتم من کسی را ندارم؛ منم و دو دختر. می‌ترسم جای دور بروم. گفت همین جا برایتان خانه می‌سازم. سردار به پسرم پانزده میلیون تومان پول داد که با آن، همین خانه را ساختیم و کاشی‌کاری کردیم. خانه خوبی شده است. سپاه این خانه را برای ما ساخت. الان باید وام آن را پرداخت کنیم، اما دستم خالی است. سردار نگفت بعداً کسانی می‌آیند و از شما پول می‌خواهند. برایمان از بانک اخطاریه می‌فرستند. سپاه کوتاهی نکرد و این خانه را برای ما ساخت، اما چون توان پرداخت وام را نداریم، چندبار تهدید شده‌ایم. من و دخترانم با پول یارانه زندگی می‌کنیم. عروسم از دنیا رفت و چهار فرزندش هم با ما زندگی می‌کنند. هزینه‌های زندگی بالا است. پسرم هم بیکار است. حاج قاسم در حق ما کوتاهی نکرد. دوست داشت لبا‌س‌هایی را که پوشیده بود هم از تنش درآورد و به ما بدهد. اگر حاج قاسم برگردد حاضرم جانم را فدایش کنم. ما حاج قاسم را برای وطنمان می‌خواهیم.

از صنیعه پرسیدم اگر حاج قاسم اینجا بود به او چه می‌گفتی؟ سرش را تکان داد و گفت: یوما … یوما … «اجانا الحاج قاسم هالغبشات و طفی الگلب لوچان بی حسرات و یملخ من سهمه و انطینه» حاج قاسم پیش ما آمد و آتش حسرت قلبمان را با حضورش خاموش کرد. او از خودش کم می کرد تا به ما بدهد …
ای کاش او را از ما نمی گرفتند. او پناهِ ما بود. حالا درد دل مان را کجا واگویه کنیم؟

پایان متن/

4.5/5

پیشنهاد سردبیر

پربازدیدها

هشدار رئیس صندوق بین‌المللی پول به ۲۰ اقتصاد برتر دنیا برای مقابله جدی با تورم
خط و نشان معاون وزیر صمت برای گران فروشان؛ قیمت ها را به ۱۴۰۰ برگردانید
گلباران مزار شهدای انقلاب اسلامی و فراجا در خوزستان
ساخت و بازسازی بیش از ۲ هزار و ۸۰۰ قطعه در نیروگاه رامین اهواز
گاومیش داران در استان به سیستم مه پاش ( سیستم خنک کننده) مجهز خواهند شد
حمایت از فرصت‌های سرمایه‌گذاری و تولیدی در خوزستان
تاکید بر حضور همگانی برای مبارزه با استکبار در روز قدس
دعوت آمریکایی‌ها از ایران برای حضور در جام جهانی کشتی
بازگشایی پل فولاد اهواز تا پایان هفته
تشکیل پرونده برای اصناف متخلف گتوند

سرخط اخبار کل

9522563_725
IMG_۲۰۲۳۰۳۲۷_۲۰۰۷۲۷
10162276_306
11167744_366
169924684
8664880_142

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *